تأثیر برنامه آموزش مهارتهای حرکتی بنیادی بر تعادل ایستا بیماران مبتلا به ام اس: رویکرد تمرین خود-مدیریتی
2021
اطلاعات کمی در حیطه اثربخشی تمرینات با راهبرد خود- مدیریتی در عملکرد حرکتی بیماران ام اس وجود دارد؛ هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر برنامه آموزش مهارتهای حرکتی بنیادی بر تعادل ایستا بیماران مبتلا به ام اس با رویکرد تمرین خود-مدیریتی بود. بدین منظور 32 بیمار مبتلا به ام اس (12 مرد و 20 زن) با میانگین سنی(3/5 ± 2/34) در دو گروه تجربی (18 نفر) و کنترل (14 نفر) قرار گرفتند. شرکتکنندگان در ماه اول (12 جلسه) و در هر جلسه 1 ساعت برنامه مهارتهای حرکتی بنیادی را دریافت کردند. در ماه دوم، 8 جلسه تمرینات مهارتهای حرکتی بنیادی (4 هفته و هر هفته 2 جلسه) برای گروه کنترل به شکل مربی-محور ادامه پیدا کرد ولی گروه تجربی تمرینات را به صورت خود-مدیریتی ادامه دادند. در ماه سوم شرکتکنندهها، بدون حضور مربی 8 جلسه تمرینات خود را ادامه دادند.در ابتدای هر ماه و پایان ماه سوم، آزمون ایستادن روی یک پا برای سنجش تعادل ایستا افراد گرفته شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد تعادل گروه آزمایشی از آزمون اول تا دوم و سوم (001/0>p ) افزایش و در گروه کنترل از آزمون اول تا سوم کاهش معنیداری داشته است(001/0>p ). به علاوه گروه آزمایشی در آزمون سوم زمان تعادل بیشتری را نشان داد(001/0>p ). بنابراین آموزش مهارتهای حرکتی بنیادی با راهبرد خود-مدیریتی میتواند در توانبخشی عملکرد تعادل ایستای بیماران ام اس مورد استفاده قرار بگیرد.
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
0
Citations
NaN
KQI